Kandydioza

W ostatnich latach pojawiło się wiele publikacji na temat kandydiozy wewnątrzmacicznej. Zdaniem Chazanowa (1983) choroba ta nie należy do rzadkich, a nawet występuje częściej niż listeriozą, cytomegalia i toksoplazmoza łącznie.

Kandydioza doprowadza zwykle do zapalenia mózgu, ipostać uogólniona zaś dotyczy wielu narządów i daje obraz zbliżony do posocznicy. Najczęściej dochodzi tu do ropnych procesów w kościach, oponach mózgowo-rdzeniowych i otrzewnej. Przyżyciowe rozpoznanie jest możliwe przy zastosowaniu u noworodka wczesnej (w 1—2 dobie życia) diagnostyki bakteriologicznej płynu mózgowo-rdzeniowego, wymazu z gardła i nosa. Kandydioza nie leczona lub zbyt późno rozpoznana i nieprawidłowo leczona może doprowadzić do znacznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego u noworodka.

Źródło:

1. Spirulina
2. ABC rehabilitacji dzieci / pod red. Marii Borkowskiej, Jadwigi Boguckiej. Cz. 2, Mózgowe porażenie dziecięce. - Warszawa : Wydawnictwo "Pelikan", 1989
3. Probiotyki

Jakie czynniki mogą wpłynąć na wyniki oznaczeń białka?

Pożycia, pacjenta w trakcie pobierania krwi:

W przypadku próbek pobranych w pozycji pionowej, stężenie białek we krwi/
surowicy/osoczu u zdrowych osobników może być do 10% wyższe. U osób
z tendencjami do obrzęków różnice pomiędzy wartościami próbek pobranych od
pacjenta stojącego, a leżącego są jeszcze większe. Jeżeli tylko jest to możliwe próbki
należy pobierać od pacjenta znajdującego się w pozycji leżącej lub przynajmniej
pozostającego w tej samej pozycji.

Założenie opaski zaciskającej (staży):

Założenie opaski zaciskającej na 10 minut przed pobraniem próbek może spowodować
wzrost stężenia białek we krwi/surowicy/osoczu nawet o 20%. W związku z tym
opaskę należy założyć bezpośrednio przed pobraniem i zacisnąć ją tak, aby ciśnienie
było jak najniższe (<8kPa < 60 mmHg).

Wysiłek fizyczny:

Po intensywnym wysiłku fizycznym / pracy mięśni stężenie białek może zwiększyć się

o 15%.

Posiłek:

Lekkie śniadanie zazwyczaj nie ma wpływu na wyniki.

Pora dnia:

Przeprowadzone badania dotyczące okołodobowego rytmu białek we krwi/surowicy/
osoczu i moczu wykazały, że:

• rano stężenia białka całkowitego jest niższe niż w południe,
• stężenia a-1 -kwaśnej glikoproteiny jest niższe w nocy niż w ciągu
  • dnia,
  • poziom IgG i albuminy w moczu jest 50% wyższy w ciągu dnia niż w nocy.
  W celu monitorowania stężenia białek należy pobierać próbki o tej samej porze
  dnia.
  Pora roku:
  Latem poziom albuminy w surowicy jest 3% niższy niż jesienią.
  Wysokość nad poziomem morza:
  Wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza zaobserwowano rosnące stężenie
  a-l-antytrypsyny, a-2-makroglobuliny, CRP i transferyny w osoczu.
  Palenie:
  U palaczy występować może znacznie podwyższony poziom następujących białek
  we krwi/surowicy/osoczu: a-l-kwaśna glikoproteina, CRP, albumina w moczu oraz
  ferrytyna. U palaczy również zaobserwowano obniżony poziom albuminy w surowicy,
  IgA oraz IgG.
  Ciąża:
  Odnotowano podwyższone stężenie a-l-antytrypsyny, a-2-makroglobuliny, IgD,
  dopełniacza dopełniacza C4, ceruloplazminy, albuminy w moczu, transferyny,
  oraz obniżone stężenie a-l-kwaśnej glikoproteiny, prealbuminy, albuminy
  w surowicy/osoczu, IgG , IgG oraz znacznie obniżone stężenie ferrytyny.
  Okres po menopauzie:
  Stężenie a-l-kwaśnej glikoproteiny i haptoglobiny podwyższone nawet o 50%. Poziom
  ferrytyny porównywalny jest z poziomem u mężczyzn w tej samej grupie wiekowej.
  Antykoncepcja doustna:
  Zazwyczaj estrogeny powodują obniżone stężenie a-l-kwaśnej glikoproteiny
  i haptoglobiny we krwi/surowicy/osoczu, oraz podwyższone stężenie ceruloplazminy
  (do 50%), prealbuminy, transferyny, a-2-makroglobuliny i a-l
  Czynnik reumatoidalny:
  Czynnik reumatoidalny może interferować w oznaczeniach (zależnie od metody)
  na przykład przy oznaczaniu mioglobiny (patrz sekcja 3.6)
  Leki:
  Podawanie niektórych kontrastów przy badaniach radiologicznych, w zależności
  od ich składu, może dawać fałszywie wysoki poziom białka całkowitego.
  Roztwory infuzyjne (np. pochodne żelatyny) reagują niemalże jak białka surowicy
  w reakcji biuretowej (poliwinylopyrolidon nie powoduje interferencji). Skrobia
  hydroksyetylowa (HATE) nie powoduje interferencji w metodzie oznaczania białka
  całkowitego, sorbitol i mannitol powodują nieznaczne interferencje, a glukoza
  i fruktoza mają mniejszy wpływ. Poliglukoza (dekstran, makrodeks) powodują
  zmętnienie, które może interferować w oznaczeniach. Żele dekstranowe oraz HATE
  tworzą dodatkowy gradient przy katodzie w elektroforezie z zastosowaniem podłoża
  podtrzymującego i czerni amidowej jako barwnika.
  
  
  Źródło melatonina.
  
  
  

Liposukcja-wskazania do zabiegu

Okazuje się, że odsysaniu tłuszczu, najchętniej poddają się osoby między osiemnastym, a pięćdziesiątym rokiem życia. Najczęściej są to kobiety, choć ostatnio można zaobserwować, że liposukcja zdobywa coraz większą popularność również wśród mężczyzn. Usunięcie tkanki tłuszczowej z określonych obszarów ciała, takich jak, na przykład, uda, brzuch, czy pośladki, kształtuje sylwetkę i pozwala, w czasie od dwóch do trzech godzin pozbyć się niechcianych centymetrów i osiągnąć wymarzone kształty. Liposukcja nie jest jednak sposobem leczenia otyłości, nie ma również wpływu na jędrność skóry, co jest istotne zwłaszcza dla osób chcących pozbyć się cellulitisu. Liposukcja zaliczana jest zazwyczaj do operacji stosunkowo prostych. Nie każdy może się jej jednak poddać, gdyż ograniczenia finanasowe, nie są w przypadku tego zabiegu ograniczeniami jedynymi. Poprzedzają go liczne badania, takie jak morfologia krwi obwodowej, badania grupy krwi, płytek krwi, HBS Ag, badania na obecność wirusa HIV i HCV, EKG, oraz prześwietlenie klatki piersiowej. Przeciwskazaniem do operacji jest nieuregulowana cukrzyca, choroby układu oddechowego i układu krążenia, nadczynność tarczycy, zaburzona krzepliwości krwi, oraz żylaki. Najlepszymi kandydatami do liposukcji, są z kolei osoby z prwidłową wagą ciała, z mocną, elastyczną skórą i z nadmiarem tkanki tłuszczowej w określonych częściach ciała. Zaleca się, by osoby otyłe, przed przystąpieniem do tej operacji zrzuciły kilka kilogramów.

Zabieg liposukcji ma niewątpliwie wielkie walory kosmetyczne. Pamiętać jednak należy, że osiągnięcie idealnych kształtów jest właściwie niemożliwe. O ostatecznych rezultatach przedsięwzięcia decydują nie tylko umiejętności lekarza, ale przede wszystkim stan zdrowia pacjenta, wyjściowa masa jego ciała, budowa ciała, jego stan psychiczny, oraz w miarę realne oczekiwania. Warto przy tym podkreślić, że najlepsze rezultaty osiąga się o osób młodych, które mają prawidłową masę ciała.

Unoszenie przedramion ze sztangą

Działanie: Ćwiczenie to wiąże się z pracą bicepsów oraz drugorzędnie angażuje mięśnie przedramion.

Pozycja wyjściowa: Stojąc w postawie wyprostowanej, uchwyć sztangę na szerokość barków dłoąmi zwróconymi na zewnątrz. Ramiona powinny przez cały czas nieruchomo przylegać do boków tułowia. Przed rozpoczęciem ćwiczenia ręce powinny być wyprostowane, a sztanga opierać się na górnych powierzchniach ud.

Ruch: Poruszając przedramionami i zginając ręce w łokciach, unoś sztangę ruchem po kole, od ud aż do brody. Następnie powoli opuszczaj ciężar po tym samym torze, wracając do pozycji wyjściowej.
Wskazówki treningowe: Uważaj, aby nie poruszać górną połową ciała w czasie unoszenia ciężaru oraz zginania nadgarstków. Poruszając tułowiem i zginając grzbiet podczas prowadzenia sztangi do góry sprawiasz , że ćwiczenie traci ogromnie na skuteczności. Zwracajcie uwagę na to, aby sztanga została całkowicie opuszczona (ręce zwieszają się w dół) po zakoączeniu ruchu. W każdym powtórzeniu wykonuj pełny zakres ruchu.

Ćwiczenia izometryczne

Są proste. Napinasz mięśnie, ale stawy pozostają nieruchome. Jest to trening, który w sposób szybki i wygodny pozwala wzmacniać mięśnie bez potrzeby użycia specjalnego sprzętu i nie wymaga dużej przestrzeni. Maksymalne napięcie utrzymuj przez 15-30 sekund, wykonując kilkanaście powtórzeń w kilku seriach.
Uda: siedząc, złącz mocno stopy oraz kolana i naciskaj nimi na siebie. Stań tyłem do ściany i naciskaj na nią piętą, noga lekko zgięta. Zrób zmianę.
Brzuch: siedząc prosto za biurkiem, mocno napinaj mięśnie brzucha. Siedząc, rób skłony w bok, jakby sięgając po długopis. Zmieniaj stronę.
Kark: przechyl głowę w prawo, połóż dłoń z lewej strony i z całej siły próbuj wyprostować głowę, jednocześnie naciskając dłonią. Zmień stronę.